از بره موم در دارو ( تحقیقات داروشناسی بره موم بخش دوم )

از بره موم در دارو | تحقیقات داروشناسی بره موم | بره موم | بخش دوم |مجله زنبورداران

از بره موم در دارو های مختلفی استفاده می شود. تمام این موارد نشان دهنده خواص بسیار بره موم است .

در تاریخچه ای که از بره موم هست موارد استفاده از این فراورده زنبورعسل باقی مانده است.

در تحقیقات داروشناسی ( بخش اول ) نشان دادیم یک سری موارد از استفاده بره موم در دارو های مختلفی گفته شد.

در این مبحث بخش دوم از تحقیقات داروشناسی از استفاده از بره موم در دارو می باشد.

استفاده از بره موم در دارو همچون : ضد قارچ ، ضدالتهاب ،فرایندالتهاب ،ضد پرتو ،آنتی اکسیدان و محافظ و….

از بره موم در دارو ها

ضد قارچ

بیماری های قارچی در 10 سال گذشته بیش از حد متعارف شیوع پیدا کرده اند درمان با داروهای شیمیایی قوی تر می شوند. داروهای جدید هم اکنون علت واکنش هایی مضر و پیچیده ، خصوصاً در ارتباط با مکانیسم های پاسخ ایمنی در بدن ما هستند .

بررسی تحقیقات داروشناسی ضد قارچ بره موم

از بره موم در دارو | تحقیقات داروشناسی بره موم | بره موم | بخش دوم |مجله زنبورداران

درسال 1973 محققین چک اسلواکی

پی بردندکه اثرات بره موم برعلیه12 میکروارگانسیم مانند اثرات 12 واحد از پنیسیلیوم ها یا25 واحد ازقارچ کش ها بود .

باردیگر محققین چک درسال1975 نشان دادند که عصاره ی اتانولیک بره موم از رشد60 سویه از مخمرها جلوگیری می کند.

یک سال بعد همین محققین ، دریافتند که بره موم دارای اثرات بازدارنده ی مشابهی بر روی 38 سویه از قارچ ها از جمله کاندیدا آلبیکنز و نیز کرم های حلقوی و پهن می باشند .

در سال 1977 محققین لهستانی

متوجه شدند که عصاره ی اتانولیک بره موم برای تک یاخته های تریکوموناس واژینالیس و توکسوپلاسما گوندی کشنده است .

این تحقیق از تحقیقات اثر این ماده در زمان عفونت چرکی واژینال حمایت کرد .

در سال 1979 محققین جمهوری فدرال آلمان

دریافتند فلاونوئید پینوسمبرین موجود در بره موم به ویژه بر علیه عفونت قارچ پوستی موثر است اما تزریق آن در موش های عفونی شده موثر نبود.

مقدار زیادی از پینوسمبرین ها دفع شدند و مقدار کافی برای از بین بردن قارچ در سرم خون باقی نماند .

تحقیقات دانشگاهی زاگرب در سال 1982

نشان داد که غلظت بالای بره موم از رشد قارچ های دستگاه تنفس ( آسپرژیلوس سولفورئوس ) جلوگیری می کند و توکسین های تولیدی آن را برای بیش از 10 روز کاهش می دهد .

در سال 1987 محققین لهستانی

در یک موسسه ی گیاه پزشکی اثرات ترکیبی عصاره ی گلیکولی 10% بره موم و 10 ضد قارچ موجود را روی 9 سویه از کاندیدا آلبیکنز جداشده از پوست انسان یا غشاء موکوسی آزمایش کردند. آن ها متوجه شدند که بره موم اثر تمام آن ها را افزایش داده ولی همراه با ناتامایسین و فلوسیتوزین موثر بوده است .

 

از بره موم در دارو | تحقیقات داروشناسی بره موم | بره موم | بخش دوم |مجله زنبورداران

در سال 1987 محققین کوبایی

عصاره ی الکلی و آبی بره موم را بر علیه دو سویه از کاندیدا آلبیکنز امتحان کردند .

عصاره ی آبی هیچ اثری نداشت و عصاره ی الکلی تنها یک اثر ضعیف داشت .

محققین فرانسوی درهمین سال اثرات بره موم و9داروی ضدقارچ را روی4 نوع قارچ که باعث عفونت درانسان می شدند،مقایسه کردند.

این ماده دارای اثرات مشابه یا بیشتری از داروها بر علیه 3عدد از قارچ ها بود.

بیشترین اثر به دست آمده بر علیه قارچ Scopularios brevicaulis در استفاده از عصاره گلیکولی بره موم بود .

پروپیلن گلیکون منجر به بالا بردن اثر این ماده در تمام موارد شد.

سرانجام در سال 1989 محققین چک اسلواکی ( سابق) عصاره ی 10 درصدی اتانولیک بره موم را بر علیه 17 قارچ بیماری زا امتحان کردند . مشخص شد که این ماده در مقابل تمام آن ها موثر است . از بین 7 ترکیب جدا شده از بره موم ، اسید بنزوئیک ، اسید سالی سیکلیک و وانیلین به عنوان مهارکننده های قارچی قوی شناسایی شدند.

اثر ضد التهاب بره موم در تحقیقات داروشناسی

واکنش التهابی زمانی اتفاق می افتد که غشاهای سلولی پاره شده و اسیدهای چرب و به دنبال آن اسیدآراشیدونیک تولید شود که در نهایت منجر به تولید پروستاگلاندین ها و لکوترین ها باعث تراوش هیستامین از مویرگ های خونی و ایجاد درد و تجمع مایعات در ناحیه می شوند . فرایند التهاب یک عامل کلیدی ، در بیماری های ناتوان کننده شامل آسم ، پسوریازیس ، سندرم تنگی نفس بالغین ، التهاب آلرژیک بینی ، نقرس ، آرتریت روماتوئید ، میگرن ، بیماری التهابی روده ، التهاب لثه و زخم های دهان است .

از بره موم در دارو | تحقیقات داروشناسی بره موم | بره موم | بخش دوم |مجله زنبورداران

از بره موم در دارو فرایند التهاب

از هم گسیختگی غشاء سلول منجر به رها سازی اسیدهای چرب ، اسیدآراشیدونیک ، پروستاگلاندین ها و لکوترین ها که باعث تراوش از مویرگ های خونی ، قرمزی پوست ، آزاد شدن هیستامین ، درد و تجمع مایعات .

در یک مطالعه از مصرف کنندگان بره موم در سال 1995 نشان داد تقریباً 70% از آن هایی که از این ماده استفاده کرده بودند مشکلات التهابی آن ها برطرف شده بود . ( 39 % برای آرتریت ، روماتیسم و دردهای عضلانی 18% برای آسم و برونشیت و 10% برای مشکلات پوستی مانند اگزما و پسوریازیس از آن استفاده کرده بودند .) در این زمینه ما قبلاً تحقیقات داروشناسی  دکتر بنت هاوستین از دانشگاه کیل در سال 1978 را داشتیم . در این مورد او نشان داد چگونه ، فلاوونوئیدها آنزیم های جستجو کننده برای گسستن غشاء سلولی را مهار و بنابراین از شروع فرایند التهابی جلوگیر می کنند.

در سال 1979یک رومانیانی

برای یک فراورده حاوی بره موم به جهت دارابودن خاصیت ضد التهابی و ضد عفونی کننده ثبت اختراع کرد .

این محصول به شکل ژل و به منظور به کارگیری در بیماری های التهابی موکوسی عرضه شد.

محققین در رومانی درسال1987 تب روماتیسمی را در رت ها ایجادکردند و سپس روزانه به آنها عصاره بره موم خوراندند .

درمان منجر به فروکش کردن علائم ازجمله تب ، نرم شدن غضروف های اطراف مفاصل و کاهش آسیب ها شد.

محققین مجارستانی در کنگره ی بین المللی پرورش زنبورعسل ژاپن در سال 1986 مقاله ای را ارائه دادند که نشان داد چگونه ترکیبات مشتق شده از بره موم به همراه یک محصول تجاری موجود ، زمانی که به موش های با بیماری التهابی القاء شده خورانده شود ، التهاب را کاهش می دهد .

در سال 1996 براساس تحقیقاتی مشترک بین دانشکده پزشکی سیلسیان و موسسه ی بین المللی بهداشت ژاپن و دانشگاه هبرواورشلیم ، این نتایج ارائه شد :

ترکیبات مختلف فنولیک بره موم جهت تعیین میزان فعالیت ضد التهابی آزمایش شدند .

آن ها دریافتندکهCAPE(استرفنیل اتیل اسیدکافئیک، 100%موثربوده، درصورتی که3عدد فلاونوئید(گالانزین، کمپفرول و کمپفرید) 73 تا 93 درصد در این روش موثربودند .

در همان سال نویسنده ای در دانشگاه آکسفورد مامور به یک تحقیق در این زمینه شد .

از بره موم در دارو | تحقیقات داروشناسی بره موم | بره موم | بخش دوم |مجله زنبورداران

او بره موم و ترکیبات مختلف آن را ( مخصوصاً CAPE) به منظور اثر ضد التهابی اش روی التهاب حاد پریتئونال در موجود زنده ( موش ) آزمایش کرد. رژیم غذایی حاوی بره موم به صورت معنی داری تولید آرشیدونیک اسید که منجر به ایجاد پرو ستاگلاندین می شود را متوقف کرد .

با این وجود CAPE دارای بیشترین اثر در مهار پروستاگلاندینها بود.

دوتحقیق اخیر مدارکی قوی ازتوانایی بره موم و به خصوص ترکیبات خاص آن ، در جلوگیری ازفرایند التهاب است .

مشکلات غرب در رابطه با داروهای ضد التهابی ، بازتابی مشابه و هم تراز با مشکلات ناشی از داروهای آنتی بیوتیک و ضد قارچ می باشد . به خصوص بعضی از داروهای مورد استفاده شایع منجر به آسیب های جدی به معده گردیده و باعث وحشت در میان مصرف کنندگان شده است .

انتظار برای جایگزینی راهکاری طبیعی در این بازار بزرگ بدون شک مشوق محققین می باشد .

ضد پرتو از بره موم در دارو

در سخنرانی صریح ، قسمت های قابل توجه از تحقیقات داروشناسی تحت عنوان قسمت بالا بحث شد.

پرتوها متحرک های شناخته شده برای رادیکال های آزاد است .

در برنامه ی توسعه ی هسته ای ما به وسیله ی پرتوهای خطرناکی ناشی از فلزات و جنگ افزارهای هسته ای محاصره شده ایم و پیوسته در معرض تشعشعات کم و بیش امواج X و دیگر فرم های آن ها می باشیم . در سال 1989 محققین دانشکده ی پزشکی سیلسیان لهستانی و دانشگاه کالیفرنیای جنوبی مشترکاً در یک پروژه طراحی شده ، اثر حفاظتی بره موم را در موش های در معرض اشعه ی گاما بررسی کردند .

این ماده آماده شده به یک گروه از موش ها ، قبل و بعد از تشعشع گاما تزریق شد .

گروه دوم به هیچ وجه بره موم دریافت نکردند .

موش های درمان نشده همگی در12 هفتگی مردند درحالی که موش های درمان شده با این ماده ، زنده ماندند.

در گروه زنده مانده ، تعداد لکوسیت ها و همچنین فعالیت تشکیل پلاک طحال به حالت طبیعی بازگشت .

براساس نظرنویسنده،یک آنتی اکسیدان و دریافت کننده ی رادیکال آزاد در بره موم،مسئول اثرات حفاظتی دراین ماده بوده است .

اگر بره موم قبل و یا کمی بعد از پرتودهی داده شود ، اثرات محافظتی آن بیشتر است .

آنتی اکسیدان و محافظ

از بره موم در دارو | تحقیقات داروشناسی بره موم | بره موم | بخش دوم |مجله زنبورداران

فرایند طبیعی تجزیه که به طور مداوم در بدن اتفاق می افتد منجر به تولید رادیکال های آزاد می شود .

این ملکول های آزاد اکسیژن اگر توسط آنتی اکسیدان های تولیدی تصفیه یا بالانس نشوند ، به ناچار منجر به از کار افتادنارگانیسم و در نتیجه بروز سرطان ، بیماری قلبی ، تورم مفاصل و بیماری های مختلف تخریب کننده می شوند . استرس ها، عفونت ها، اشعه Χ ، آلودگی ها ، رژیم های غذایی نامناسب ، همگی در تولید رادیکال های آزاد مشارکت دارند.

علاقه به شناخت و کنترل فعالیت آنتی اکسیدانی در سال های اخیر زیاد شده است .

مروری بر تحقیقات داروشناسی  زیرنشان می دهد که بره موم همانند روش های دیگر می تواند به تعادل رادیکال های آزاد و حفظ ارگانیسم های زنده کمک کند .

بره موم به عنوان یک محافظ در تحقیقات داروشناسی

در سال 1976 محققین در موسسه ی بین المللی پرورش زنبورعسل رایازان روسیه دریافتند عصاره ی بره موم وقتی در اطراف ماهی سفید ذخیره شده در یخچال استفاده شود ، بیش از دو برابر محافظ های مصنوعی اثر آنتی اکسیدان دارند.

تحقیق مشابهی به وسیله ی وزارت کشاورزی مصر در سال 1980 انجام شد .

5 ماده طبیعی شامل عصاره ی اتانولیک بره موم به عنوان آنتی اکسیدان روی گوشت منجمد آزمایش شد .

عصاره آبی اثر کمتری از عصاره ی اتانولیک داشت ، به طوری که مشخص شد عصاره ی اتانولیک بیشترین اثر را در همه ی ترکیبات آزمایش شده داشته است . نکته ی جالب این که مزه و بوی تند این ماده روی گوشت اثر نگذاشته بود .

در سال 1980 موسسه دامپزشکی بلگراد ، 6 عصاره ی مختلف بره موم را روی چربی تازه خوک در دمای 10c امتحان کرد. این ماده و تمام عصاره های آن ، دارای اثرات آنتی اکسیدانی قوی بودند ( اگر چه اختلافاتی بین عصاره ها وجود داشت ). تحقق مشابهی در بخش دامپزشکی بلگراد در سال 1981 انجام شد و خواص آنتی اکسیدانی / محافظتی محلول 0/1% بره موم با محافظ های شیمیایی ، روی نمونه های چربی خوک مقایسه شد . آن ها دریافتند که فرآورده های این ماده به اندازه ی محصولات مصنوعی موثر بوده است.

در سال 1982 محققین دامپزشکی

در بلگراد مجدداً محلول بره موم در اتانول 96% را برای محافظت نمونه ی آناتومیکی ( کالبدشناسی ) از عضله ، کبد ، کلیه و بافت های دیگر استفاده کردند ، بعد از 6 ماه نمونه ها در وضعیت خوبی قرار داشتند . محققین بلغاری در سال 1984 از بره موم با غلظت 1 تا 5 درصد برای جلوگیری از اکسیداسیون چربی خوک ( انتخاب شده به عنوان یک مدل سیستم لیپیدی ) استفاده کردند . آن ها پی بردند که عصاره ی کامل این ماده و فلاونوئیدهای مجزا به یک اندازه موثر هستند . امتیاز استفاده از بره موم به عنوان محافظ مواد غذایی به وسیله ی دو محقق ژاپنی به ثبت رسید . یکی برای فراورده های بره موم ، که به عنوان غذا به کار برد می شوند و دیگری جایی که این ماده به عنوان جزئی از غذا در بسته بندی استفاده می شود .

بره موم درمان-به عنوان ماده التيام دهنده زخم ها- زخم هاي سطحي وعمقي- درمان آسم-مجله زنبورداران

اثرات آنتی اکسیدانی در ارگانیسم های زنده

در سال 1986 محققین روسی در موسسه ی پزشکی آلماتا پی بردند .

بره موم تغذیه شده به موش های آلوده به سالمونلا ، در مقابل پراکسیداسیون لیپید در اثر بیماری پایداری کرد .

این ماده به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل کرد و کالبد شکافی بعدی نشان داد که وسعت آسیب های بیماری که در اثر ابتلاء به سالمونلا عمومیت دارد به مقدار زیادی کاهش پیدا کرده بود . محققین عقیده دارند که بره موم می تواند یک درمان طبیعی برای سالمونلا باشد. دو سال بعد در سال 1988همان محققین ، بره موم و ویتامین E را به عنوان آنتی اکسیدان های طبیعی مقایسه کردند . اسیدهای چرب غیراشباع موجود در جیره حیوانات سرعت پراکسیداسیون را افزایش می داد. ویتامین E و بره موم هر دو این فرایند را تثبیت کردند ولی افزایش وزن بدن حیواناتی که بره موم را دریافت می کردند ، مشخص کرد که این ماده دارای اثرات قوی تر آنتی اکسیدانی است .

تحقیقات داروشناسی انجام شده در این زمینه:

در سال 1990 اولین تحقیقات داروشناسی در غرب در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی انجام شد .

یافته های آنها خاصیت آنتی اکسیدانی بره موم را به میزان بالای حضور فلاوونوئیدهای موجود در آن ارتباط داد.

عصاره ی این ماده از فعالیت حرارتی H2O2در لوله ی آزمایش جلوگیری کرد .

یک محقق رومانیای در سال 1991 نشان داد که عصاره ی تصفیه ی شده محلول آبی بره موم اثری آنتی اکسیدانی روی تعدادی از واکنش های شیمیایی که تولید پراکسید هیدروژن می کردند دارد. تحقیقات موسسه ی کاربری پرورش زنبورعسل کوبا در سال 1993 مشخص کرد که عصاره ی بره موم کوبایی دارای خواص آنتی اکسیدانی است و این خاصیت می تواند از بین برنده ی فعالیت رادیکال های آزادی همچون رادیکال های آلکوکسی و کاهش درجه پر اکسیداسیون باشد .

درهمان سال(1993)دانشگاه مونیخ ،تحقیقی درزمینه ی مقایسه ی عصاره ی آبی بره موم و عصاره ی اتانولی ترتیب داد .

عصاره ی آبی این ماده نشان داد که دارای اثر آنتی اکسیدانی بیشتری نسبت به عصاره ی اتانولی است .

درسال1997پژوهشگرهای لیتوانی پیرامون این موضوع آزمایش مجددی برای فعالیت آنتی اکسیدانی و پیش اکسیدانی بره موم روی لیپوپروتئین های خون انجام دادند .  آن ها دریافتند که در غلظت پایین،این ماده همچون یک آنتی اکسیدان قوی عمل می کند در حالی که در غلظت بالا به عنوان یک پیش اکسیدان مطرح است . اما تحقیقات دانشگاه مسکو در سال 1994 نشان داده بود که چگونه ترکیبات خاص جداشده از بره موم به ویژه CAPEمی تواندمانع واکنش اختصاصی اکسیژن در نوتروفیل های انسان شود .

بیماری های تخریبی درحال افزایش هستند به طوری که درهزارسال گذشته ازهر10 نفر 4نفر دراثر سرطان جان باخته اند.

در نتیجه میزان این مشکل در زندگی ها رو به افزایش است.

آلودگی های محیطی و فقر تغذیه ای باعث افزایش آسیب پذیری انسان می شود .
تاریخچه سنتی بره موم در استفاده آن در ملت های مختلف | مجله زنبورداران

تاریخچه سنتی بره موم در استفاده آن در ملت های مختلف | مجله زنبورداران

درحقیقت بره موم به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می کند وهنوز بیشتر ارزش آن برای حفظ سلامت عمومی است.

تحقیقات داروشناسی نشان داده که خواص حفاظتی این ماده ممکن است توجه تجار رابه سوی خود معطوف کند.

به نحوی که دگرگونی بزرگی در سیستم پرتو دهی وشیمی درمانی رخ می دهد.

از بره موم در دارو ضد عفونی کننده

بره موم یک ضد عفونی کننده در کندو مطرح است ، اگر چه این ساده ترین اثر آن است .

درسال1989تحقیقات قابل توجه ای در این زمینه در کشور ایتالیا انجام شد.

پونیزلی محلولی گیلگولی از دو درصد بره موم و 0/4 درصد روغن های ضروری تهیه کرد.

سپس محلول را در سه محل بسته اسپری کرد ، تالار یک مدرسه ، آزمایشگاه تجزیه و یک کتابخانه .

بره موم اسپری شده در هوا ، تعداد میکرواورگانیسم های موجود در هوای هر سه محل را تا 93% کاهش داد. نیاز به انجام آزمایش های بیشتری در آینده بود، با این وجود همین آزمایش نشان داد پتانسیل بالایی برای استفاده از آن در بیمارستان ها به ویژه در بخشی که تبادل هوازی باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک صورت می گیرد ، وجود دارد.

برموم ضد تومور (سرطان )

قبلاً ما مدارک تایید نشده ای از موفقیت درمان تومور با بره موم را مشاهده کردیم .

تحقیقات داروشناسی موجود نسبتاً اندک می باشد اما اخیراً کارهایی در این زمینه انجام شده است .

تحقیقات انجام شده از بره موم در دارو

در سال 1988در انیستیتو

تحقیقات سرطان دانشگاه نیویورک آمریکا تحقیق توسط گرانبرگر و همکارانش روی اثر بخشی CAPE موجود در عصاره ی جدا شده از بره موم اسرائیلی انجام شد.

CAPEاثرات سیتواستاتیک را درانواع سلول ها نشان داداما سلول های انسان حساسیت های خاصی را نشان داد.

این تحقیق تحول عظیمی در تحقیقات سرطان ایجاد کرد زیرا CAPEبه راحتی قابل استخراج از بره موم است .

درهمان سال دراتحادیه حکومتی آلمان،کونیگ و سایرین برروی اثرضدسرطانی و ضد ویروسی CAPE مطالعه ی مروری انجام دادند .

آن ها فعالیت سیتواستاتیک این ترکیب را تایید کردند و شرحی از مکانیزم فعالیت آن را نیز ارائه دادند .

در سال1989در دانشگاه کالیفرنیا

دانشکدهی پزشکی سیلسیان ، مطالعه ای مقایسه ای از اثرات EEP با داروی ضد سرطان بلئومایسین روی موش آلوده با کارسینومای ارلیش انجام داد . نتیجه ی به دست آمده حاکی از این بود که بعد از 55 روز 50 درصد از موش های گروه تحت درمان با بره موم و 44 درصد از اعضای گروه تحت درمان با بلئومایسین ، درمان شدند . این تحقیق بیان کننده ی این است که خاصیت ضد توموری EEP در مطالعه ی مدل توموری حیوانات ، معنی دار و بادوام می باشد. اثراتی از بره موم در دارو این بیماری بوده است.

بره موم و محتویات تشکیل دهنده آن با توجه به اینکه از انواع گیاهان گرفته می شود- مجله زنبورداران

بره موم و محتویات تشکیل دهنده آن با توجه به اینکه از انواع گیاهان گرفته می شود- مجله زنبورداران

تاثیر از بره موم در دارو درسال1390 در دانشگاه کاردیف

پیترراس آزمایش های مختلفی باعصاره ی آبی والکی بره موم علیه سلول های سرطانی وانواع باکتری ها وقارچ انجام داد.

تمام عصاره ها درشرایط آزمایشگاه اثرات ازبین برنده و متوقف کننده ی رشدمعینی برعلیه سلول های سرطانی بروز دادند.

عصاره ی این ماده همچنین توسعه ی تومورها را در عفونت های سرطانی موش ها کاهش داد.

مطالعات ژاپنی ها درسال1992

در انیستیتوی ملی بهداشت توکیو نشان داد که عصاره ها و اجزای بره موم برزیلی اثر سیتوتوکسیک محدودی روی سلول های سرطانی و جلوگیری کننده از رشد در مراحل خاص دارد ، اما روی سلول های دیپلوئید انسان اثر چندانی ندارد .

بازیک و دیگران در گزارش سال 1997

اطلاعاتی پیرامون جزء CAPE بره موم در کنگره ی بین المللی پرورش زنبورعسل ارائه دادند .

تعدادی از تومورهای عفونی در موش نیز توسط CAPEپیشگیری و درمان شده بود امابا اسید کافئیک این اثر کمتربود .

بیشتر تحقیقات اثر ضد سرطانی بره موم بر روی ترکیب CAPEانجام شده است .

نتایج این تحقیقات دنیا را به سوی ساخت داروهای جدید با تفاوت های بالا و اثرات سریع سوق می دهد.

به هرحال به این نتیجه خواهیدرسید که بره موم،بیش ازپیش به عنوان درمان و پیشگیری بیماری ها مطرح خواهدشد.

CAPEشاید نزدیک ترین انتخاب برای دریافت مجوز به عنوان دارویی سنتی باشد .

این ماده سطحی از اثر بخشی را دارد و می تواند به طور مصنوعی ساخته شود .

متاسفانه این اثر به قدر کافی مناسب نیست بنابراین تبدیل CAPE به یک موضوع سنتی در پزشکی مورد بحث است.

بره موم ضد ویروس و اثرات محرک ایمنی

بیماری های ویروسی اغلب به سختی کنترل می شوند و آنتی بیوتیک ها بر علیه آن ها موثر نیستند و نشان داده اند که توانایی قابل ملاحظه ای برای تغییر و سازش با داروهای به کار رفته بر علیه آن ها وجود دارد . مطالعات اولیه توسط کوالکینا در سال 1969 در انیستیتوی دامپزشکی کازان نشان داد که بره موم ویژگی تحریک ایمنی در خوک های گینه ای آلوده شده به آنفولانزارا دارد .دونیاوین در سال 1971در روسیه بره موم و ترکیب کبالت مس را به طور مجزا با تزریق آنتی ژن پاراتیفوئید در گاوهای نر بررسی کرد . نتایج نشان داد که این ماده و ترکیب کبالت مس هر دو تولید آنتی بادی ها و نیز فاگوسیت های ایمنی را افزایش می دهند .

در سال 1971 شوچنکو و دیگران در روسیه 5 در صد از محلول الکلی عصاره ی بره موم را به فضایی که موش دو ساعت قبل از آلودگی با آنفولانزا مواجه شده بود ، اسپری کردند .

بره موم کاملاً مانع تکثیر ویروس آنفولانزا شد ولی اثر قابل توجه ای روی عفونت موجود در موش آلوده نداشت .

بره موم درمان-به عنوان ماده التيام دهنده زخم ها- زخم هاي سطحي وعمقي- درمان آسم-مجله زنبورداران

درسال1976 انستیتوی دامپزشکی کازان

از عصاره ی الکلی و آبی بره موم استفاده کردند و دریافتند که این ماده موجب جلوگیری از تکثیر ویروس بیماری اوزسکی ( عامل فلجی در گاو و اسب و خوک ) می گردد . در سال بعد بررسی مشابهی انستیتو با واکس زنده ی بیماری اوزسکی با و بدون بره موم ، انجام شد .

درمان آن ها با واکسن ، تشکیل آنتی بادی ها را 2 تا3 برابر افزایش داد .

درمان با بره موم ، تولید پلاسماسیت ها را در بافت های لنفاوی طحال و عقده های لنفاوی افزایش داد.

محققان رومانیایی درسال1981 اثر بره موم را قبل وبعد از مواجهه با عفونت آنفولانزا، روی موش ها بررسی کردند .

بر خلاف مطلاعات قبلی، موش هایی که بره موم را بعد از عفونت دریافت کرده بودند زندگی طولانی تری در مقایسه با موش هایی که درمان را پیش از مواجهه با عفونت دریافت کرده بودند ، داشتند. یک رومانیاییدیگر در مطالعه ای در سال 1983نشان دادکه موش های تغذیه شده با یک ترکیب از عصاره بره موم استاندارد و آنتی ژن E.coli افزایش قابل ملاحظه ای در تشکیل آنتی بادی ها در مقایسه با گروهی که بره موم تغذیه نکرده بودند، داشت .

درسال1985 کونیگ و دیگران در اتحادیه ی حکومتی آلمان

نقش بره موم و برخی از مشتقات آن را بر علیه هرپس ویروس های پرندگان بررسی کردند . آن ها ترکیبات مختلف جداشده از بره موم شامل طیفی از فلاونوئیدها و اسید سینامیک را بررسی کردند . برخی از ترکیبات خانواده اسید کافئیک ، فعالیت ضد ویروسی نشان دادند در حالی که مشتقات جدا شده از اسید سینامیک و فلاونوئیدها این گونه نبودند . در سال 1986 همان محققین انواع عصاره های بره موم از منطقه ی گرمسیری و مناطق غیر گرمسیری را تهیه و برعلیه هرپس پرندگان و ویروس اوژسکیبررسی کردند.  تمام نمونه های بره موم غیر گرمسیری ، بر علیه برخی از ویروس های هرپس و عامل بیماری اوژسکی اثر بازدارنده نشان دادند.

برخی از ترکیبات کافئولیک فعالیت ضد ویروس بالایی نشان دادند ، نتایج نشان داد که مکانیسم این بازدارندگی احتمالاً مربوط به اسید نوکائیک اختصاصی ویروس یا سنتز پروتئین است .

اجزاء مختلف بره موم نشان دادند که اثر تحریکی روی سلول های میانجی واکنش ایمنی در موش دارند .

در یک تست ایمونوبیولوژیک بره موم در شمار زیادی از سلول های واکنش دهند به آنتی ژن موجود بودند .

در سال 1988 نیچر محقق بلغاری از بره موم در دارو

یک محلول آبی از اجزاء بره موم که قسمت عمده ی آن مشتقات فنول بود تولید کرد.

این محلول دارای فعالیت محرک ایمنی در موش های آلوده به ویروس آنفولانزای تیپ Aبود .

مرگ و میر در موش هایی که تحت درمان قرار نگرفته بودند 100% بود در حالی که در موش های درمان شده ، برای آن هایی که به شکل خوراکی دریافت کرده بودند 60% و برای آن هایی که محلول تزریقی دریافت کرده بودند 40 درصد بود . در سال 1988 شلر و همکارانش در دانشکده ی پزشکی سیلسیان تزریق عصاره ی بره موم را به موش ها برای ایجاد ایمنی آزمایش کردند . آن ها دریافتندکه تعداد سلول های پلاگ شکل ( سلول هایی که آنتی بادی تولید می کنند) در طحال تا سه برابر بیشتر از گروه شاهد افزایش یافته است .

محققان به این نتیجه رسیده اند که ایمن سازی می بایستی بعد از 48 ساعت تزریق EEP انجام شود .

محققان ایتالیایی در سال 1990

تعدادخاصی از فلاوئیدها را روی طیفی از ویروس ها شامل هرپس ،آدنوکرونا و روتا ویروس ها آزمایش کردند .

در حالی که کوئرستین تاثیرات بازدارنده در دوزهای بالا نشان داد.

فلاونوئیدهای دیگر تنها اثر بازدارنده ی ضعیفی را نشان دادند .

بااین وجود تحقیقات به کارگرفته شده توسط آموروس در دانشکده داروسازی رن فرانسه درسال1992تناقص یافته های بالا را بیان کرد.

این ماده همانند تعدادی از فلاونوئیدهای خاص و فلاون ها به وضوح نشان داد که از رشد تعدادی از ویروس شامل ویروس عامل پلی میلیت و هرپس و نیز از ویروس های ساده جلوگیری می کند .

مشخص شده است که بعضی از فلاون ها اثر بیشتری نسبت به بقیه دارند که ترتیب آن عبارت است از :

گلانزین ، کامپفرول ، کوئوستین

علاوه براثر برروی تکثیرویروس ها همچنین متوجه شدند که بره موم یک تاثیر ویروس کشی برروی ویروس های HSVوVSV دارد .

اثر ترکیبات این ماده مشخص می کند که چرا بره موم فعال تر از اجزاء منفرد آن است .

اثرات سینرزیتی (هم پوشانی)کلیه ترکیبات بره موم دلیل فعال تر بودن آن نسبت به اجزاء منفرد آن راتوجیه می کند .

در سال 1992 یک محقق بلغاری به نام سرکداجیوا بره موم و برخی از اجزایش را روی محیط کشت های آلوده با ویروس های آنفولانزای هنگ کنگی امتحان کرد .

بیشترین تاثیر وقتی به دست آمد که بره موم قبل و بعد از آلودگی به کاربرده شده بود .

این تاثیری از بره موم در دارو ست .

دراین آزمایش، مشتق فنولیک اسید در بره موم نشان داد که فعال است امااز عصاره کامل بره موم فعال تر نبود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.